ganzen jongen

De natuur dichterbij……de ganzen van de Helmerhoekvijver.

Ganzen bewonen de Helmerhoekvijver

De herfst is nu begonnen en als ik de hond uitlaat kijk ik geregeld even in de lucht als er weer een groep ganzen in v-formatie luid gakkend over komt vliegen.

Dan denk ik dan terug aan de ganzen die dit voorjaar de vijver van de Helmerhoek bewoonden. Twee soorten ganzen, de grauwe gans en de brandgans, hadden besloten de vijver uit te kiezen als tijdelijke bewoning om hier hun eieren uit te broeden en jonkies groot te brengen alvorens er een reis naar de warme zon werd geboekt. Simpel gezegd hadden we enerzijds bruine ganzen, de grauwe gans en anderzijds de grijs/zwarte ganzen, de brandgans.
Door mijn passie voor fotografie de story of their life voor een aantal maanden van dichtbij gevolgd met een traan en een lach.

kraamvijver helmerhoek

Kraamvijver

Beide ganzesoorten hadden het eilandje midden in de vijver uitgekozen als kraamkamer. Van de traditionele waarden als rust, reinheid en regelmaat hadden ze kennelijk nog nooit gehoord. Regelmatig en op de gekste tijden was het een kabaal van jewelste op het eiland als er weer werd gestreden om het beste plekje om de eieren uit te broeden of vloog men elkaar in de veren als de een iets te veel een poot op de ander zijn erf zette. Konden het zelfs in onze slaapkamer horen en zo dichtbij de vijver wonen we ook al weer niet.
De grauwe ganzen waren in de meerderheid dus ik denk dat zij hebben gewonnen bij het verkrijgen van de mooiste broedplekken en zij waren dan ook het eerst aan de beurt om geboortekaartjes te kunnen versturen. Drie ouderstellen kregen samen 10 jongen. Aangevuld met wat ooms en tantes hadden we zo binnen de kortste keren een grote kolonie grauwe ganzen in de vijver. Begaan met de kleintjes zijn mijn vrouw en ik snel op kraamvisite gegaan en besloten daarna elke dag wat brood voor hen mee te nemen.
Dit hadden de ganzen na een week in de gaten en daarna was het telkens als we aan kwamen wandelen even onrustig in de vijver. De schafthoorn ging en iedere gans stopte met waar hij mee bezig was en liep of vloog naar ons toe. Ze raakten zo gewend aan ons en op het laatst durfden ze zo dichtbij te komen dat ik op moest passen dat ze niet ook nog eens mijn portemonnee uit mijn zak rolden.
Mijn hond vond het ook wel leuk dat ik de ganzen voerde want soms kreeg hij ook een stukje brood mee . Echter was hij een beetje een domme gans toen hij zich midden in de ganzenmeute voegde om ook een stukje brood te bemachtigen die ik op de grond had gegooid. Een aantal flinke ganzebeten in zijn kont waren zijn deel.
De kleine ganzen waren een dankbaar onderwerp om te fotograferen. Ze vergaarden er zelfs even wereldroem mee doordat een foto van de babygansjes die ik op een website had gezet werd verkozen tot coverfoto van de dag. Alle bezoekers van die site kregen gedurende de dag als eerste de foto van de gansjes te zien. Ik voelde me even hun trotste oom. Maar liefst 115178 mensen wisten nu van hun bestaan af.

ganzen in de helmerhoek

Survival of the fittest

Voor de grauwe ganzen was het een happy story want de meeste jonkies hebben het overleefd en reizen nu met hun ouders mee naar warmere oorden.
Dat de natuur ook hard kan zijn blijkt wel bij de brandganzen. Zij konden pas later de geboortekaartjes op de post doen en helaas na een paar weken waren alle jongen al weer verdwenen. Waarschijnlijk overleden door een harde regenbui, ongedierte, ziekte. Wie zal het zeggen. Erg jammer, maar zo is de natuur. Alleen de sterksten overleven.
De volgende keer zal ik het hebben over 2 bijzondere vogels in het bos. Ik noem ze Bassie en Adriaan. Gaat u maar vast nadenken welke vogelsoorten dit kunnen zijn.

Groeten,
Frank