De natuur dichterbij……..wist u dat

Mensen vragen mij wel eens hoe ik toch zulke mooie foto’s maak van vogels. Dit komt deels doordat ik de instellingen van mijn camera nu ken als mijn broekzak en een beetje oog heb voor compositie. Wat het fotograferen van vogels aangaat is verder eigenschappen als interesse in de natuur, geduld, altijd je camera bij je hebben en enige kennis hebben van gedragingen van de vogels het recept om te komen tot een geslaagde vogelfoto.

Blijkbaar is mijn oproep om foto’s aan te leveren van onze Helmerhoekse ijsvogel toch niet zo gemakkelijk. Foto’s van het beestje zijn waarschijnlijk net zo zeldzaam als zijn verschijning of degenen die wel een foto hebben zijn net als de ijsvogel terughoudend zich in het spotlicht te wagen van roem en fame in de wijkkrant.
Voor de andere vogels die wel gemakkelijk zijn te fotograferen heb ik wat weetjes op een rij gezet. Sommige weetjes kunnen wellicht helpen bij het maken van een mooie foto.

Wist u dat?:

  De aalscholvers die soms in de bomen op het eilandje in de vijver zitten hun vleugels spreiden dit niet doen om te vertellen hoe groot ze wel niet zijn maar om de vleugels te drogen. Ze hebben namelijk een waterdoorlatend verenpak om zo dieper en langer te kunnen duiken bij de jacht op voedsel. De meeste watervogels danken hun drijfvermogen aan een waterdichte swemsuite welke veelal waterdicht is door eigen lichaamsvetten tussen de veren. De aalscholver heeft dit niet. Dit maakt ook dat hij zwemt als een onderzeeboot welke even een luchtje schept aan het wateroppervlak. Kijk maar eens goed. Als hij zwemt heeft hij bijna zijn hele lichaam onder het wateroppervlak.
–  De eend een vaste volgorde in zijn bad ritueel heeft. Als de eend zich wast doet hij dit vaak door enthousiast zijn lichaam te dompelen in het water. Daarna schudt hij heel hard met zijn lichaam om al het water van zich af te schudden en vervolgens fladdert hij nog even met zijn vleugels. Dus, dompelen-schudden-fladderen. Mooi om te weten als je een eend in een bepaalde pose wilt fotograferen. Het maken van een foto van een fladderende eend (of gans) moet nu een koud kunstje zijn, mits je sluitertijd voldoende snel is.
  De ganzen elke winter op vakantie zijn naar warmere oorden en dus niet te zien zijn in onze vijver. Ze nemen in het najaar de v-vlucht naar het zuiden. Door in V-formatie te vliegen hebben de vogels een grotere vliegcapaciteit. De ganzen die volgen maken gebruik van de lift die volgt uit de vleugelslag van de voorganger. Tijdens het vliegen praten de ganzen met elkaar. De achterste ganzen moedigen de voorste aan om op snelheid te blijven. Een gans kan snelheden tot maximaal 46 kilometer per uur halen.
  Er bijna geen mussen meer zijn op de Helmerhoek. Dit komt omdat mussen voornamelijk wonen in heggen en hagen. Echter met de komst van houten schuttingen is hun natuurlijke leefomgeving flink verkleind.
  Er elke voorjaar heuse modellen op de vissteiger lopen. Let maar eens op de jongen van de waterhoen. Mooi lijf en prachtige lange benen.
  De ekster ook een kraaisoort is. Tot hun derde levensjaar leven eksters in ‘jeugdbendes’, daarin doen ze de ervaring op die een ekster nodig heeft om jongen groot te kunnen brengen. Eksters staan er in de volksmond om bekend glimmende voorwerpen als sieraden en zilveren theelepeltjes te ‘stelen’ en naar het nest te brengen. Dit gedrag komt voort uit de onverzadigbare nieuwsgierigheid van eksters; alles dat er ‘anders’ uitziet, wordt onderzocht en eventueel begraven onder enkele bladeren voor later gebruik. Dit verklaart ook het verdwijnen van waxinelicht houders bij de buren. Mooi als je de diefstal kunt vastleggen op een foto. Heb je gelijk bewijsmateriaal voor de politie en verzekering.
–  Een specht wel acht tot tien keer per seconde met zijn hoofd tegen een boom aan kan tikken. Een specht doet dit om drie redenen; om voedsel te zoeken, om een nestholte te maken of om met soortgenoten te communiceren. De kop van de specht is gelukkig goed aangepast om mee te kloppen. In tegenstelling tot ons krijgt de specht geen koppijn als hij met zijn kop tegen een boom tikt. De specht is niet gemakkelijk op de foto te krijgen. Je hoort hem vaak van verre, maar je hebt geluk als je hem daadwerkelijk ziet en nog meer geluk als je hem mooi op de foto kunt krijgen.