De natuur dichterbij…… ontmoet Bert.

Mijn eerste stukje voor om de Hoek gekeken. Best spannend. Zal me even kort voorstellen. Ik ben Frank Bruins, 45 jaar en woon samen met mijn gezin sinds december 2007 op de Helmerhoek aan de rand van het bos midden in de wijk. Enkelen zullen mij wel kennen als de man met de pet en zijn camera om de nek, vergezeld door zijn Franse Bulldog Donald. Onze andere hond Diesel is helaas overleden in het voorjaar.

Mijn grote passie is het maken van foto’s in de natuur. Het vele groen in de wijk leent zich hier natuurlijk erg goed voor. Wil middels een verhalenreeks proberen de natuur wat dichterbij te brengen. Merk dat mensen soms te weinig tijd nemen om eens rustig om zich heen te kijken als ze aan het wandelen zijn in de natuur. Sta eens stil ,kijk rustig om je heen en aanschouw de pracht van de natuur. Er gebeurt meer dan je zo op het eerste gezicht ziet.
De titel van het stuk is:  “De natuur dichterbij….ontmoet (Bert)”. De naam Bert is een tik van mij om dieren die ik vaker op de foto zet een naam te geven. Schept een soort van band.
Bert is een blauwe reiger die regelmatig in de vijver nabij de Runenberghoek een visje komt prikken. Hij is er soms dagelijks en soms is hij weken lang in geen velden of wegen te bekennen. Bert is een dankbaar onderwerp voor mijn fotografie. Hij is een mooie statige vogel, staat veelal langere tijd stil op een vaste plek zodat hij goed te fotograferen is en Bert heeft inmiddels een speciaal plekje in mijn hart.
Vorige zomer namelijk vond ik Bert in een benarde positie in de bosjes nabij de vijver. Zijn vleugels en poten zat geheel vast gewikkeld in visdraad welke waarschijnlijk door een visser niet was opgeruimd. Met tranen in de ogen een reddingsactie op touw gezet en Bert bevrijd van het ellendige snoer. Meer veren kwijt dan hem lief was en doodvermoeid strompelde hij weg toen we hem loslieten. Wekenlang zagen we hem niet en vreesde ik voor zijn leven. Maar hoera, na enige tijd was Bert er weer. Gezond en wel en strak in het verenpak. Sindsdien ben ik elke keer blij als ik hem weer zie. Ik hoop dat als u hem ziet even aan dit verhaaltje denkt en Bert de groeten van me doet.

Bijgevoegd wat foto’s van Bert zodat u hem zult herkennen. Hem eenmaal uitgenodigd bij mij thuis. En wel
ja, hij kleedde zich er naar. Strak in het verenpak met een heus strikje.

Bovenstaande is een van de vele dieren die wonen in en nabij de vijver. De volgende keer ga ik het hebben over de ganzen.